واژه ای زخمیست در قاموس عشق                 می سپارد راه تا پابوس عشق

غرّش هیهات لیک از جنس آه                         هاله ای از نور گرداگرد ماه

جلوه ای از تیغ بیرون غلاف                            شب روی بر دوش گردان در طواف

تار و پودی از قمیص یوسفان                           شب نوردی جانب کنعان روان

چفیه با یعقوب سورا می کند                           بوی یوسف را هویدا می کند

چفیه با حیدر به خیبر می رود                          فاو با الله اکبر می رود

چفیه تنها همدم چزابه بود                               مرهم زخم نبرد کاوه بود

نقش خون بر چفیه ها سرّ خداست                    این کلاف از بوریای هل أتاست

تا سقیفه بود در محراب ماند                            کوفه گویی تا ابد در خواب ماند

سوی نخلستان شد امّا دیر شد                          چفیه هم در بی کسی زنجیر شد

آی یاران چفیه ها را وا نهید                            چفیه را بر زخم های سر نهید

چهار حرف و چهارده تفسیر عشق                    حرف حرفش شیوه و تدبیر عشق

چهارده قرن است هم آوای چاه                        می رود با حجله ها در کوچه ها

حرف اوّل ، اوّل چزابه هاست                            قصّه ی چمران و چاه و کاوه هاست

چون چکاوک چند قرنی را طی کند                     ساز چنگش باز هم هِی هِی کند

چند گوید این چمن خون خورده است                 چند گرید ای که مجنون مرده است

یک جنون و این همه حلاج خون                         چند بخشد اهل مجنون را جنون

چه چه مستان و چرخ کارزار                               تار تار چفیه گوید یار یار

دومین معنای فریاد علیست                              آری آری این فدک یار علیست

فکه را این حرف معنا می کند                           فار را هم طور سینا می کند

تا که بانگ فاخلع آمد از فرات                          فعل دل بستن نمی یابد ثبات

کربلا این فهم را فهمیده است                           این رداء را پیر بر ما دیده است

وای گر ما چفیه ها را وا نهیم                             یا علی را باز هم تنها نهیم

حرف سوم حرف ها ناگفتنی است                    ابتدای یا حسین بن علی است

یا علمدار و زهیر و یا حبیب                            آل یاسین بی جواب هل من مجیب

یالثارات جنون برپا شوید                               جان زهرا با علی همراه شوید

یاء چفیه ، یاء یاسر ، مست عشق                       تیر ترکش در کمند و دست عشق

صد زلیخا مست یاء یوسفش                            سوی کنعان در هوای یوسفش

جلوه ای از یاء یثرب بی نبی است                    شمّه ای از ضجه های یا علی است

آی ای همسنگر همسنگران                            از چه می گویی تو با ناباوران

من چه می دانم که همت کیست کیست            آخر ای چفیه هویزه چیست چیست؟

حرف آخر اول هورالعظیم                               های های گریه با یاد کریم

هاء هل من ناصر هابیلیان                                هودجی از نور سوی آسمان

هجرت از تن هجرت از هست جهان                 با چفیه می توان شد جاودان